به وردپرس خوش آمدید. این اولین نوشته من است. این وبلاگ در زمانه عدم اتصال به اینترنت جهانی تأسیس شده است. از زمان آغاز حمله آمریکا و ارسرائیل به ایران دلم میخواست وبلاگم را به روز کنم. از آخرین روزهای اسفند کلی پیگیری کردم که ارائهکننده خدمات هاستینگ وبلاگ قبلی که روی دامنه. کام با همین نام فعلی بود آن را به سرور داخلی منتقل کند که من دسترسی بهش داشته باشم نشد، که نشد.
چند روز از آغاز تعطیلات هم که گذشت دیگر قید آن را زدم و روی پارس پک یک هاست جدید تهیه کردم و چند روز هم تلاش کردم وردپرس را روی آن ثبت کنم. البته در تمام این روزها اغلب تلاش کردم این میل به نوشتن را به صورت آفلاین و شخصی برای خودم روی نرمافزار وان نوت ادامه بدهم. البته نه اینکه وبلاگ قبلی خیلی نوشته زیادی داشته باشد، ولی خب ترجیحم این بود که همان جا ادامه بدهم.
مدتها بود دلم میخواست دوباره نوشتن را آغاز کنم. البته این نوشتن جدای از نوشتنهای روزمره و روزانهنویسی خواهد. کمی جلوتر خواهم گفت هدفم از ایجاد این وبلاگ چیست. تلاش خواهم کرد در آن مسیر هم ادامه بدهم.
نوشتن درباره خودم از سختترین قسمتهای نوشتن برای من است. یکباره که میآیم شروع کنم کم میآورم که باید چه بگویم؟ سن و مشخصات فردی؟ برای چه کسی اهمیت دارد؟ تخصص در حوزه فلان؟ خب ندارم. من ترجیح میدهم به مرور لابهلای نوشتههایم معرفی بشوم. در دانشگاه حسابداری خواندهام ولی قبلاً از پایان دوره کارشناسی دیگر ادامه ندادهام. حوزههای شخصی مورد علاقهام ادبیات است و سینما. این دو رشته را نه به صورت یک خوره یا تحت عنوان تخصص و ریشهای بخواهم دنبال کنم، نه. اما در تمام دورانهای مختلف به اشکال مختلف به این سمت کشش داشتهام.
بعد از آن دو رشته هنری، من خیلی به فلسفه و رسانه هم علاقهمند بودهام. بازاریابی را به صورت یک حرفه جذاب بهش نگاه کردهام. موسیقی مورد علاقهام هم رپ بوده. از دنبالکنندگان حرفهای رپ فارسی هستم. البته این یکی را هم همانطور که پیشتر گفتم هیچ کدام را به صورت تخصصی دنبال نکردهام.
چرایی ایجاد این وبلاگ بیارتباط به دو پاراگراف قبلی نیست. من همیشه جسته و گریخته مسائلی را دنبال میکنم که دلم میخواهد در هر کدام عمیقتر بشوم. نه اینکه حالا بخواهم وارد تخصص خاصی بشوم ولی اگر موضوعی جلوی رویم آمد دست کم سر و شکلی به دانستههایم بدهم و چه بهتر که آنها را یکجا گردآوری کنم. موضوعی را اگر خواستم پیگیری کنم بروم و مطالعه متمرکز داشته باشم و در اینجا گزارشگونه آن را توصیف کنم. هم سایر علایق و حسهایم را تخلیه کردهام و هم یک چیزی را عمیق یاد گرفتهام و برای خودم هم یکجا جمعآوری کردهام هم چی از آن بهتر که شاید یکی مثل خودم و دنبال آن موضوع بود، بخواند و استفاده کند.
من یک یادگیرنده هستم که اغلب هم از طریق خواندن دلم میخواهد بیاموزم. این روزها که رسانههای آموزشی، وبسایتهای فراوانی هستند که آموزشهای تصویری ارائه میکنند خیلی مورد استفاده خودم هم قرار میگیرند اما به زعم خودم آنها را با ترکیب خواندنی و البته نوشتن میتوانم عمق ببخشم.
اولین پست این وبلاگ با عنوان «سلام دنیا! » که یک نوشته پیشفرض در وردپرس را نوشتم. ولی همزمان با روزی است که اینترنت به دلایل امنیتی از روز نهم اسفند ۱۴۰۴ قطع شده. این پست صرفاً توسط خوانندگان فارسی زبان داخل ایران خوانده خواهد شد. امیدوارم به زودی اینترنت برای همه مردم ایران در دسترس قرار بگیرد که این روزها بهترین دریچه به علم و دانش و ارتباطات بینالمللی است.